พระราชบัญญัติ               โอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลสิบเอ็ดศอก        อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ของวัดดอนทราย ตำบลดอนทราย            อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ให้แก่กรมชลประทาน                             พ.ศ. 2529

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.                 ให้ไว้ ณ วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2529                       เป็นปีที่ 41 ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ ประกาศว่า       โดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอ บ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ของวัดดอนทราย ตำบลดอนทราย อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ให้แก่กรมชลประทาน       จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของ รัฐสภา ดังต่อไปนี้       มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบล สิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ของวัดดอนทราย ตำบลดอนทราย อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. 2529"       มาตรา 2 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป       มาตรา 3 ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ของวัดดอนทราย ตำบลดอนทราย อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้แก่กรมชลประทาน       มาตรา 4 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ    พลเอก ป. ติณสูลานนท์      นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากกรมชลประทานได้ขุด คลองส่งน้ำสาย 5 ขวา เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานตามโครงการท่าลาด ที่ตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และได้ทำการสำรวจแล้วปรากฏว่า แนวเขตคลองส่งน้ำสายนี้ ตอน กม. ที่ 8.500 ถูกที่ธรณีสงฆ์ที่ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัด ฉะเชิงเทรา ของวัดดอนทราย ตำบลดอนทราย อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ 877 ซึ่งคณะกรรมการจัดซื้อและกำหนดค่าทดแทน ทรัพย์สินเพื่อการชลประทานจังหวัดฉะเชิงเทราได้ชำระค่าผาติกรรมเป็นค่าทดแทนแล้ว กรมชลประทาน จึงได้ติดต่อกับกรมการศาสนาเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทาน และ กรมการศาสนาได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้อง สมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทาน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ (แผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ดูได้จาก ร.จ. เล่ม 103 ตอนที่ 231 หน้า 51 29 ธันวาคม 2529)